Back

ⓘ Астранамічныя аб’екты




                                               

Астранамічны аб’ект

Нябеснае цела - гэта матэрыяльны абект, які сфармаваўся натуральным чынам у касмічнай прасторы. Да нябесных целаў можна аднесці каметы, планеты, метэарыты, астэроіды, зоркі і іншае. Нябесныя целы вывучае астраномія.

                                               

Прамое ўзыходжанне

Прамое ўзыходжанне - памер дугі нябеснага экватара ад кропкі вясновага раўнадзенства да круга скланення свяціла. Прамое ўзыходжанне - адна з каардынат другі экватарыяльнай сістэмы. Другая каардыната - схіленне. Прамое ўзыходжанне адлічваецца ва ўсходнім кірунку ад кропкі вясновага раўнадзенства. Для вымярэння прамога ўзыходжання ўжываюць альбо градусную меру ад 0 ° да 360 °, альбо гадзінную меру ад 0h да 24h. Пры гэтым 24h = 360°. Прамое ўзыходжанне - астранамічны эквівалент зямной даўгаты ў другай экватарыяльнай сістэме. І прамое ўзыходжанне, і даўгата вымераюць вугал "усход-захад" ўздоўж ...

                                               

Туманнасць

Туманнасць - участак міжзорнага асяроддзя, які выдзяляецца сваім выпраменьваннем або паглынаннем выпраменьвання ў агульным фоне неба. Раней туманнасцямі называлі любы нерухомы на небе падоўжаны абект. У 20-х гадах XX стагоддзя было адкрыта, што сярод туманнасцей ёсць шмат галактык. Пасля гэтага тэрмін туманнасць быў звужаны да пазначанага вышэй сэнсу. Туманнасці складаюцца з пылу, газу і плазмы.

                                               

Радыёхвалі

Радыёхва́лі - электрамагнітнае выпрамяненне, даўжыня хвалі якога большая за ўмоўную граніцу 50 мкм. Паводле тэхнічных стандартаў, радыёхвалі - электрамагнітныя хвалі, частоты якіх умоўна абмежаваныя частотамі ніжэй за 3000 ГГц, якія распаўсюджваюцца ў прасторы без штучнага хвалявода. Радыёхвалі ў электрамагнітным спектры размяшчаюцца ад вельмі нізкіх частот аж да інфрачырвонага дыяпазону. З улікам класіфікацыі Міжнародным саюзам электрасувязі радыёхваль па дыяпазонах, да радыёхваль адносяць электрамагнітныя хвалі з частотамі ад 0.03 Гц да 3 ТГц, што адпавядае даўжыні хвалі ад 10 млн кіламе ...

                                               

Харон (спадарожнік Плутона)

Харо́н - спадарожнік Плутона. Названы ў гонар Харона - перавозчыка душ мёртвых цераз раку Стыкс у старажытнагрэчаскай міфалогіі. Амерыканскі зонд "New Horizons" дасягнуў і даследаваў Плутон і Харон у ліпені 2015 года. Харон быў адкрыты амерыканскім астрафізікам Дж. Крысці James W. Christy 22 чэрвеня 1978 на здымку, атрыманым у Ваенна-марской абсерваторыі ЗША, Флагстаф, Арызона.

                                               

NGC 6858

NGC 6858 - група зорак у сузор’і Арол. Зорнае скопішча выразна вылучаецца на фоне атачальнага яго зорнага неба. Найболей яркія аб’екты - зоркая дзявятай зорнай велічыні і дзве зоркі адзінаццатай зорнай велічыні, якія ўтвараюць трохкутнік. Таксама ў скопішчы прысутнічаюць зоркі 13 і 14-й велічыні. Выдадзены ў 1973 годзе Перагледжаны новы агульны каталог туманнасцей і зорных скопішчы адносіць NGC 6858 да класа "няісных" аб’ектаў.

                                               

Каталог Месье

Каталог Месье - спіс з 110 астранамічных абектаў, складзены французскім астраномам Шарлем Месье і ўпершыню выдадзены ў 1774. Месье быў паляўнічым за каметамі і паставіў мэту скласці каталог нерухомых туманнасцяў і зоркавых скапленняў, якія можна было зблытаць з каметамі. Такім чынам, у каталог трапілі разнастайныя астранамічныя абекты: галактыкі, шаравыя скопішчы, эмісійныя туманнасці, рассеяныя скопішчы, планетарныя туманнасці. Сапраўдная прырода гэтых абектаў у часы Месье яшчэ не была вядомая. Месье ў сваім каталогу апісваў іх проста як туманнасці або вялікай колькасці зорак. Першае выда ...

                                               

Касмічныя аб’екты

Касмічны абект - нябеснае цела або касмічны апарат, якія знаходзяцца па-за межамі зямной атмасферы ў касмічнай прасторы. Да натуральным касмічным абектах ставяцца зоркі, планеты і іх натуральныя спадарожнікі, астэроіды, каметы і г. д. Штучныя касмічныя абекты - касмічныя апараты, апошнія прыступкі ракет-носьбітаў і іх часткі. Канвенцыя ААН 1971 "аб міжнароднай адказнасці за шкоду, прычыненую касмічнымі абектамі" і 1974 "аб рэгістрацыі абектаў, якія запускаюцца ў касмічную прастору" трактуюць паняцце касмічнага абекта, як любога штучнага абекта уключаючы яго складовыя часткі і сродкі дастаў ...

                                               

Новы агульны каталог

Новы агульны каталог туманнасцей і зорных скопішчаў - каталог аб’ектаў далёкага космасу. Гэта адзін з найбольшых неспецыялізаваных каталогаў, бо змяшчае ў сабе ўсе тыпы аб’ектаў далёкага космасу, і найбольш вядомы ў аматарскай астраноміі каталог. Каталог быў складзены ў 1880-х гадах Джонам Людвікам Эмілем Дрэерам на аснове назіранняў Уільяма Гершэля, а потым паслядоўна пашыраны двума Індэкснымі каталогамі каля 5000 аб’ектаў. Аб’екты паўднёвай часткі зорнага неба каталагізаваныя менш падрабязна. Новы агульны каталог утрымліваў шмат памылак, якія былі потым выпраўленыя ў абноўленым NGC.

                                               

1654 год у гісторыі астраноміі

Джавані Батыста Гадыерна апублікаваў працу "З сістэматыкі свету камет і пра надзвычайныя нябесныя аб’екты" лац.: De systemate orbis cometici, deque admirandis coeli characteribus. Сярод іншага праца змяшчала каталог нябесных цел, некаторыя з якіх не былі на той момант адкрыты. Аднак з-за малога тыражу праца заставалася забытай да 1985 года, а адкрыцці гэтых нябесных цел былі замацаваны за іншымі астраномамі.

                                               

Абазначэнне Баера

Абазначэнне Баера - зорнае абазначэнне, пры якім канкрэтная зорка ідэнтыфікуецца грэчаскай або лацінскай літарай, якая суправаджаецца формай роднага склону лацінскага імя яе бацькоўскага сузор’я. Арыгінальны спіс абазначэнняў Баера утрымоўваў 1564 зоркі. Большасць яркіх зорак атрымалі свае першыя сістэматычныя назвы ад нямецкага астранома Іагана Баера ў 1603 годзе ў яго зорным атласе Уранаметрыя. Баер выкарыстаў грэчаскія літары для больш яркіх зорак, але грэчаскі алфавіт мае толькі дваццаць чатыры літары, у той час як адно сузор’е можа ўтрымліваць пяцьдзясят і больш зорак, бачных няўзброе ...

                                               

Уашактун

Уашактун Вашактун, Uaxactún - археалагічны помнік культуры мая. Знаходзіцца ў 25 км на поўнач ад Тыкаля ў дэпартаменце Петэн, Гватэмала. Назва Уашактун, на мове мая "каменныя вочы", даў помніку Сільванус Морлі па адным з надпісаў, які ўяўляў сабой дар правіцеля Тыкаля пасля паражэння, якое яму нанёс правіцель Уашактуна.

                                               

Балід

Балі́д - метэор яркасцю не менш за −4m, альбо мае прыкметныя вуглавыя памеры. Міжнародны астранамічны саюз не вызначае афіцыйна паняцця "балід". Асабліва яркія баліды часам называюць супербалідамі. Траекторыі палёту балідаў звычайна гіпербалічныя. Пры заходзе ў атмасферу Зямлі баліды пакідаюць след хвост з пылу і іянізаваных газаў. Ад баліда могуць аддзяліцца і ўпасці на Зямлю метэарыты. Палёт можа суправаджацца гукам; магчымае парушэнне радыёсувязі. Буйныя баліды можна назіраць днём. Адным з найбуйнейшых балідаў з’яўляецца Бенеша. Яго свяцільнасць дасягала −21m зорнай велічыні для параўна ...

                                               

Галактыка

Галактыка - масіўная, гравітацыйна звязаная сістэма, якая складаецца з зорак, зорных рэшткаў бел., міжзорнага асяроддзя, газу, пылу і цёмнай матэрыі. Слова галактыка паходзіць ад грэчаскага galaxias, літаральна "малочны", гэта спасылка на Млечны Шлях. Галактыкі могуць быць ад карлікавых бел. з усяго толькі дзясяцьма мільёнамі зорак да гігантаў з зорак, дзе кожная абарочваецца вакол ўласнага цэнтра мас. Галактыкі ўтрымліваюць розны лік планет, зорных сістэм, зорных скопішчаў і разных міжзорных аблокаў англ. бел. У прамежку паміж гэтымі абектамі ёсць разрэджанае міжзорнае асяроддзе газу, пыл ...

                                               

Галактычны цэнтр

Галактычны цэнтр - параўнальна невялікая вобласць у цэнтры нашай Галактыкі, радыус якой складае каля 1000 парсек і ўласцівасці якой рэзка адрозніваюцца ад уласцівасцей іншых яе частак. Вобразна гаворачы, галактычны цэнтр - гэта касмічная "лабараторыя", у якой і цяпер адбываюцца працэсы зоркаўтварэння і ў якой размешчана ядро, якое калісьці дало пачатак кандэнсацыі нашай зорнай сістэмы. Галактычны цэнтр знаходзіцца на адлегласці 8.5 кпк ад нашай Сонечнай сістэмы, у кірунку да сузор’я Стральца. У галактычнай плоскасці засяроджана вялікая колькасць міжзоркавага пылу, дзякуючы якому святло, ід ...

                                               

Карлікавая планета

Ка́рлікавая планета - нябеснае цела ў Сонечнай сістэме, якое адпавядае наступным чатыром умовам: не можа расчысціць прастору каля сваёй арбіты ад іншых аб’ектаў; мае дастатковую масу для таго, каб пад дзеяннем сіл гравітацыі падтрымліваць гідрастатычную раўнавагу і мець шарападобную форму; не з’яўляецца спадарожнікам планеты. круціцца па арбіце вакол Сонца; Гэты тэрмін быў прыняты МАС 24 жніўня 2006 года ў рамках больш дэталёвай класіфікацыі цел, якія абарачаюцца вакол Сонца, на 3 катэгорыі. Целы, досыць вялікія для таго, каб ачысціць арбіту вакол сябе, вызначаныя як планеты, а недастатков ...

                                               

Касмічны пыл

Касмі́чны пыл утвараецца ў космасе часціцамі памерам ад некалькіх малекул да 0.1 мм. Касмічны пыл можна таксама адрозніваць па яго астранамічнаму становішчу, напрыклад: міжгалактычны пыл, міжзоркавы пыл, каляпланетны пыл, пылавыя аблокі вакол зорак і асноўныя кампаненты міжпланетнага пылу ў нашым задыякальным пылавым комплексе назіраным у бачным святле як задыякальнае святло: каметны пыл, астэроідны пыл і некаторыя меней значныя дадаткі: пыл Пояса Койпера, міжзоркавы пыл, які праходзіць праз Сонечную сістэму, і бета-метэароіды.

                                               

Квазіспадарожнік

Квазіспадарожнік - абект, які знаходзіцца ў арбітальным рэзанансе 1:1 з планетай, што дазваляе яму заставацца блізка ад планеты на працягу шматлікіх арбітальных перыядаў. Перыяд абароту квазіспадарожніка вакол Сонца ў дакладнасці адпавядае перыяду абароту планеты, аднак квазіспадарожнік мае іншы эксцэнтрысітэт арбіты, які звычайна перавышае эксцэнтрысітэт арбіты планеты. Адносна планеты квазіспадарожнік павольна рухаецца па выцягнутай траекторыі ў бок, процілеглы руху планеты. У адрозненне ад сапраўднага спадарожніка арбіта квазіспадарожніка знаходзіцца за межамі сферы Хіла і таму нестабіл ...

                                               

Мезапланета

Мезапланета - тэрмін, прыдуманы Айзэкам Азімавым дзеля пазначэння планетных целаў па велічыні менш за Меркурый, але буйней Цэрэры. Калі вызначаць велічыню лінейнымі вымярэннямі або аб’ёмам, мезапланеты павінны быць ад 1000 да 5000 км у дыяметры. Пад гэтую класіфікацыю трапляюць Эрыс, Плутон, Макемаке, Хаўмеа, Седна, Орк і Квавар. Да іх таксама могуць далучыцца такія аб’екты як 2002 TC302 і Варуна, калі іх памеры апынуцца бліжэй да верхняй мяжы бягучых ацэнак. Тэрмін "мезапланета" быў упершыню выкарыстаны Азімавым ў артыкуле "Што ў імя?", упершыню апублікаваным у канцы 1980-х у "Лос-Анджэле ...

                                               

Метэароід

Метэаро́ід, або метэорнае цела - нябеснае цела, прамежнае па памеру паміж міжпланетным пылам і астэроідам. Паводле афіцыйнага вызначэння Міжнародна метэорнай арганізацыі, метэароід - гэта цвёрды абект, які рухаецца ў міжпланетнай прасторы, памерам значна менш астэроіда, але значна больш атама. Брытанскае каралеўскае астранамічнае таварыства высунула іншую фармулёўку, паводле якой метэароід - гэта цела дыяметрам ад 100 мкм да 10 м. Іншыя крыніцы абмяжоўваюць памер метэароіда ў 50 м. Бачны след метэароіда, які ўвайшоў у атмасферу Зямлі, завецца метэорам, а метэароід, які зваліўся на паверхню ...

                                               

Нерэгулярны спадарожнік

Нерэгуля́рны спадаро́жнік - натуральны спадарожнік планеты, рух якога адрозніваецца ад агульных правіл. Гэта можа быць спадарожнік, арбіта якога больш выцягнута, інакш гаворачы, з вялікім эксцэнтрысітэтам; спадарожнік, які рухаецца па арбіце ў адваротным кірунку; спадарожнік, арбіта якога характарызуецца большым нахілам да экватарыяльнай плоскасці.

                                               

Планетная сістэма

Планетная сістэма - сістэма зоркі і розных незоркападобных астранамічных абектаў: планет і іх спадарожнікаў, карлікавых планет і іх спадарожнікаў, астэроідаў, метэароідаў, камет і касмічнага пылу, якія круцяцца вакол агульнага барыцэнтра, г. зн. цэнтра мас. Сумесна адна або некалькі зорак і іх планетныя сістэмы ўтвараюць зорную сістэму. Наша ўласная планетная сістэма, у якую ўваходзіць Зямля, разам з Сонцам ўтварае Сонечную сістэму.

                                               

Сонца

Сонца - адзіная зорка Сонечнай сістэмы. Дыяметр Сонца роўны 1 млн. 392 тыс. км 109 дыяметраў Зямлі. Аб’ём Сонца больш чым у мільён разоў перавышае аб’ём Зямлі, а яго маса складае 1.99 10 30 кг, што прыкладна роўна 330 тыс. зямных мас. Вакол Сонца абарочваюцца іншыя аб’екты гэтай сістэмы: планеты і іх спадарожнікі, карлікавыя планеты і іх спадарожнікі, астэроіды, метэарыты, каметы і касмічны пыл. Маса Сонца складае 99.866 % ад сумарнай масы ўсёй Сонечнай сістэмы. Сонечнае выпраменьванне падтрымлівае жыццё на Зямлі святло неабходнае для пачатковых стадый фотасінтэзу, вызначае клімат. Сярэдня ...

                                               

Спадарожнік (космас)

Спадарожнік - нябеснае цела, якое абарачаецца па вызначанай траекторыі вакол іншага аб’екта у касмічнай прасторы, пад дзеяннем гравітацыі. Адрозніваюць штучныя і натуральныя спадарожнікі. Сярод астраномаў ёсць меркаванне, што спадарожнікам неабходна лічыць аб’ект, які абарачаецца вакол цэнтральнага цела планеты, карлікавай планеты ці астэроіда так, што барыцэнтр сістэмы, які складаецца з гэтага аб’екта і цэнтральнага цела, знаходзіцца ўнутры цэнтральнага цела. Калі барыцэнтр знаходзіцца па-за цэнтральным целам, аб’ект не павінен лічыцца спадарожнікам, а павінен лічыцца кампанентам сістэмы, ...

                                               

Сузор’е

Сузорі - участкі зорнага неба, на якія яно ўмоўна падзелена дзеля зручнасці арыентавання на нябеснай сферы. Такі падзел вядомы са старажытнасці, але тады сузорямі называлі толькі характэрныя фігуры, утвораныя яркімі зоркамі. У новыя часы на сузорі-ўчасткі была падзелена ўся плошча зорнага неба, і, такім чынам, да сузоря адносяцца як яркія, так і слабыя, нябачныя вокам зоркі. Межы паміж сузорямі праводзяцца па нябесных мерыдыянах і паралелях. Цяперашні падзел на 88 сузоряў быў зацверджаны Міжнародным астранамічным саюзам у 1922, папраўлены ў 1930. Межы сузоряў гэтай класіфікацыі былі правед ...

                                     

ⓘ Астранамічныя аб’екты

  • Нябеснае цела ці дакладней астранамічны аб ект - гэта матэрыяльны аб ект, які сфармаваўся натуральным чынам у касмічнай прасторы. Да нябесных целаў можна
  • сістэме каардынат. З вынаходствам тэлескопа стала магчыма назіраць астранамічныя аб екты з большай дэталізацыяй. Для таго, каб утрымліваць аб ект у поле
  • астраноміі лічылі любыя нерухомыя і працяглыя дыфузныя прамяністыя астранамічныя аб екты, у тым ліку зорныя скопішчы або галактыкі па - за Млечным Шляхам
  • Натуральнымі крыніцамі радыёхваль з яўляюцца ўспышкі маланак і астранамічныя аб екты Штучна створаныя радыёхвалі выкарыстоўваюцца для стацыянарнай і
  • 65  масы Плутона. Харон прыкметна цямней Плутона. Падобна, што гэтыя аб екты істотна адрозніваюцца па саставе. У той час як Плутон пакрыты азотным лёдам
  • выразна вылучаецца на фоне атачальнага яго зорнага неба. Найболей яркія аб екты - зоркая дзявятай зорнай велічыні і дзве зоркі адзінаццатай зорнай велічыні
  • было зблытаць з каметамі. Такім чынам, у каталог трапілі разнастайныя астранамічныя аб екты: галактыкі, шаравыя скопішчы, эмісійныя туманнасці, рассеяныя
  • Касмічны аб ект - нябеснае цела астранамічны аб ект або касмічны апарат, якія знаходзяцца па - за межамі зямной атмасферы ў касмічнай прасторы. Да натуральным
  • паслядоўна пашыраны двума Індэкснымі каталогамі каля 5000 аб ектаў Аб екты паўднёвай часткі зорнага неба каталагізаваныя менш падрабязна. Новы агульны
  • яго картах, напрыклад: суседнія сузор і, часовыя зоркі розныя астранамічныя аб екты або апорныя лініі, такія як Тропік Рака. p. 131 Баер не меў намеру
  • схаваны джунглямі аж да адкрыцця ў 1930 годзе. Археолагі называюць астранамічныя комплексы маяскіх гарадоў Група Е па той прычыне, што першы комплекс

Users also searched:

...
...
...